Tired

Na een lange dag -lees week-, waarvan je de vorige nacht slecht hebt geslapen en allerlei zware dingen hebt moeten trotseren (leraren met erg wisselende humeuren, lesuren die uitvallen en onduidelijke nieuwe situaties) is er niks fijner dan neerploffen in de luie stoel, met een laptop op je schoot om weer even up to date te komen met de virtuele wereld.

Vandaag was zo’n dag. Toen ik thuiskwam, na even gezellig te hebben gedaan op een feestje, voelde ik het al in mijn benen. Ze wilden niet meer. Ik moest ze dwingen om ze te bewegen, om iedere voet voor de andere te zetten op weg naar mijn volgende bestemming. Deze bestemming was mijn uitnodigende stoel, waar ik nu op zit met mijn persoonlijke verwarming die me voorziet van de website om een nieuwe blogpost te typen.
Mijn ogen vallen bijna dicht, mijn vingers slepen zich over de toesten heen en mijn benen rusten op een kussentje, en maken zich klaar voor de nachtrust.

En toen viel ik opeens stil. Wat moet ik nu typen. Mijn brein werkt te langzaam, ik kan hier nooit een fatsoenlijke blogpost uit wringen. Ik staar in het niets, inspiratieloos en met een hoofd vol met niks. Iedere zin voelt als een nieuw verhaal waar ik dagen aan heb gewerkt. Het achtergrondmuziekje dreunt door mijn heufd, en soest me langzaam in slaap. Door een spleetje tussen m’n oogleden door merk ik dat ik net ‘hoofd’ verkeerd heb getypt.
Nog heel even, nog een paar uurtjes, en ik mag naar bed.
Nog…
Heel…
Even…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: