Bulls-eye

wpid-img_20151007_172226.jpg

Niet dat ik het midden van het doel ooit geraakt heb. De eerst pijl belandde in de muur, de tweede, nou ja ook, en de derde in het buitenste zwarte lijntje van de cirkel.

Mijn drie vingers trokken de gespannen draad naar achter (niet langs de borst trekken want dan gaat het mis), ik kneep mijn linker oog dicht (niet beide ogen open (of dicht) want dan gaat het mis), strekte de arm uit waarmee ik de boog vasthield (niet je hand klemmen houden want dan gaat het mis) en keek over de pijl naar het doel (niet er onderdoor kijken want dan gaat het mis).

Er zitten dus een hoop valkuilen bij handboogschieten, waar ik jammer genoeg allemaal met ogen open ingetuind ben. Toen de organisatie besloot dat we het eens van achttien meter moesten proberen, terwijl de 6 meter al fout ging, kreeg ik dus een lichte paniekaanval. Het idee dat de pijl of het plafond in zou gaan, of naar een doel zou vliegen van een andere baan was erg waarschijnlijk. Gelukkig heb ik keurig in mijn eigen baan geschoten. Misschien was de muur vaker het slachtoffer dan het doel zelf, maar dat is weer iets om aan te werken voor de volgende keer.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: